90. Apocrief

Onder de apocriefe boeken verstaat men ‘die, welke niet in den Canon der Heilige Schriften van het Oude Testament zijn opgenomen en dus van de echte, gezaghebbende (canonieke) bijbelboeken, vooral door de Protestanten, scherp onderscheiden worden’; Ndl. Wdb. II, 540. Zij heeten apocrief (fr. apocryphe, lat. apocryphus, gr. ἀπόκρυφος van ἀποκρύπτειν, verbergen), daar de herkomst onbekend is. Vandaar kon apocrief de beteekenis aannemen van twijfelachtig, het vermoeden opwekkende van niet echt te zijn, verdacht, niet zeer gelooflijk, niet aannemelijk.