939. Boven het hoofd hangen

d.w.z. te wachten staan, dreigen; eig. gezegd van een bui, van dreigend onweer, en niet ontleend aan het zwaard van Damocles. Vgl. Sart. III, 7, 8: Onrust ende onweer hanght ons over 't hooft; Pers, 534 b: 551 b: Hy verhaelde hem dat die van Brabant daerdoor hadden oorsaeke genomen, om sonder onderscheyt alle soldaten en vele Heeren op 't lyf te vallen, waer door hy een sware wolcke sagh over den hoofde hangen; Brederoo I, 347, 1271; De Brune, Bank. II, 363; Vondel, Lucifer, vs. 1419:

En waer men d'oogen keert, daer schynt een wis bederf,
En boven 't hooft een buy en donkre wolck te hangen.

Halma, 116: Daar hangt een donkere wolk over de stad, la ville est menaçée d'un grand malheur. In de 17^de en 18^de eeuw werd het ook in gunstigen zin gezegd, bijv. in Huygens, Voorhout, vs. 608, waar sprake is van eene erfenis; zoo ook bij Sewel, 315. In het Friesch kent men: der hinget ús hwet oer 'e holle, wij hebben iets van belang te verwachten. Vgl. Ndl. Wdb. VI, 942; XI, 1582; het eng. to impend, hang over.